Tag Archives: Płock

Fruwająca Kuncewiczowa

Karol Estraicher, emigracyjny współtowarzysz niedoli Kuncewiczów, twierdził że pisarka lata „jak strzyga”. Jej lot widział w roku 1944 przed karczmą „The Green Man”, w Anglii. Kuncewiczowa gdzieniegdzie pisze o swoim fruwaniu, trwającym zwykle zaledwie sekundy.

Fascynacja lataniem towarzyszyła pisarce od dziecka. W Parku Kolarzy, w Płocku, był kołobieg, który zapewniał zwykłym ludziom nadzwyczajne doznania. Babka małej Marii, Zofia, zgodziła się w końcu na lot wnuczki w tajemnicy przed rodzicami:

„Cztery osoby, wciśnięte w skórzane pętle u końca lin przytwierdzonych do stalowej obręczy na wierzchołku słupa, z początku biegały wkoło, potem odbijały się nogami od ziemi, podfruwały, liny zaczynały się prężyć, osoby krążyły w powietrzu coraz wyżej, wyżej, coraz dalej od słupa, aż tworzyła się z nich płaska, czteropromienna meduza, wirująca, napięta, zawrotna” … (Fantomy).

Mogą Państwo wierzyć lub nie. Jedno jest pewne: Marta Neuman-Lubicka, aktorka, zagrała Marię Kuncewiczową w spektaklu pt. Tunel tak, że nie tylko uwierzyliśmy w latanie bohaterki, lecz również w to, że jest z nami autorka Dwóch księżyców.

 Monodram pt. Tunel wystawiono w Domu Kuncewiczów 19 maja 2012 (Noc Muzeów).

Dlaczego Tunel? W twórczości Marii Kuncewiczowej przewija się motyw białego tunelu, jako przejścia pomiędzy światami.

Fotografia Marty Nauman-Lubickiej pochodzi z archiwum aktorki.

3 komentarze

Filed under Pokazać Kuncewiczów na scenie i na ekranie / To Present Kuncewiczs Stage Shows and Movies

Królowa wiślanych miast

W Polsce Maria Kuncewiczowa żyła w pięciu pięknych miejscowościach, położonych nad Wisłą. Są to Warszawa, Płock, Włocławek, Kraków i Kazimierz Dolny. Pisarka była szczególnie czuła na urodę tej rzeki. Najdoskonalszy jej opis powstał w Kazimierzu. Tekst pt. Najważniejsza sprawa lata, który został zamieszczony w przedwojennej „Gazecie Polskiej”, jest poza wszystkim najpełniejszym ujęciem naturalnego i kulturowego fenomenu, jakim jest miasteczko. Świadczy też o  botanicznym znawstwie autorki. Esej nie stracił swojej aktualności i współcześnie może służyć promocji Kazimierza: „[…] tu nie brak niczego, czym Polska czaruje”.

Fotografia przedstawia stary Włocławek.

Dodaj komentarz

Filed under Iluminacje / Illuminations

Z ziemi obcej do Polski

Maria Dołęga-Szczepańska, przyszła Kuncewiczowa, mająca po mieczu i kądzieli patriotycznych przodków, urodziła się w Rosji, w Samarze nad Wołgą. Z powodów losowych i bytowych w rosyjskich miastach przyszli na świat także jej najbliżsi: babka Zofia w Stawropolu na Kaukazie, matka Adelina Roża w Rostowie, a brat Aleksander (ojciec pisarza Jana Józefa Szczepańskiego) — w Saratowie. Adelina Róża zrobiła wszystko, aby wychować dzieci w polskim duchu. W roku 1900 przyjechała z córką i synem do Warszawy. W rok później dołączył Józef Dionizy Szczepański, profesor matematyki. Dalsze lata w życiu rodziny, przenosiny do kolejnych miast, są ściśle powiązane z jego profesją: był organizatorem szkolnictwa polskiego i dyrektorem szkół oraz urzędnikiem w Płocku, Włocławku i w Krakowie. CDN.

Dodaj komentarz

20 lipca 2012 · 07:59