Dlaczego stary papież uprawiał poezję? / Why did Old Pope Write Poems?

Takie pytanie postawiliśmy w Domu Kuncewiczów kilka razy. Przecież człowiek tak popularny jak Jan Paweł II, uważnie obserwowany i słuchany przez ludzi całego świata, dzięki mediom i publikacjom mógł przekazać wszystko wszystkim, niekoniecznie językiem literackim. A jednak na trzy lata przed śmiercią napisał Tryptyk rzymski. Dlaczego? Czy są treści, które można wyrazić tylko poprzez twórczość poetycką?

W celu udzielenia odpowiedzi na tak postawione pytanie analizie i interpretacji poddano swego czasu w kazimierskim muzeum literackim utwór Karola Wojtyły pt. Pieśń o Bogu ukrytym. Zawiera on słowa: „ […] zmieszała się chwila i wieczność”, które być może stanowią i początek, i koniec rozważań. Między nimi jednak jest tajemnica, która wolno odsłania się w trakcie lektury.

W programie kazimierzowskich spotkań było także miejsce dla innych papieży, uprawiających literaturę. Jeden z nich, Eneasz Sylwiusz Piccolomini  (1405–1464), nosił imię Piusa II. Jest twórcą  komedii Chryzis oraz Listów przyjacielskich. Drugi, Maffeo Barberini (1568–1644),  Urban VIII,  poeta-łacinnik, mecenas sztuki, nagrodził Polaka, Macieja Kazimierza Sarbiewskiego, „Laurem Poetyckim”.

Dodaj komentarz

Filed under Cymelium i curiosum / Keimélion and curiosum, Iluminacje / Illuminations, Piękne książki / Beautiful Books, Polecamy! / Recommended by us!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s